*****ณ  ห้อง PVS 206*****

*ขอบคุณฟ้า ที่นั่งกับเรามา2ปีเติม  ทั้งปวส 1/6 และ ปวส.2/6  ช่างดีล้ำเหลือ พี่สาวของช้าน

*ขอบคุณเมย์ ที่คอยเถียงกุตลอด มีเรื่องไหนมั้ย? ที่เมิงไม่เถียงกุเนี่ย ชอบใส่อารมณ์จริงๆ เลยเมิงอะ ขอให้เมิงแต่งงานเร็วๆ แล้วกัน

*ขอบคุณไก่ ที่ให้ลอกโค้ดในวิชาคอมต่างๆ  ทั้ง JAVA ปาสคาล และ เขียนโปรแกรม ถ้าไม่มีไก่ละแย่เลย

*ขอบคุณอ้อม ที่ปีนี้ไม่รู้จะรอดป่าวเนี่ย หลายข้ออ้างจริงๆ  บอกตรงๆ ก็ได้ เราก็ไม่ใช่จะฆ่าจะแกงสักหน่อย - *-

*ขอบคุณหน่อย คงไม่มีอีกแล้วที่จะไปกินก๋วยเตี๋ยวเป็นเพื่อนแล้วไปส่งเราที่บ้าน ว่าแต่จบแล้วจะไปต่อไหนวะเนี่ย?

*ขอบคุณนุ๊กนิก ที่ชอบแหย่เรางะ ตัวก็เล็ก ยังมาแหย่เรา...ไม่รู้อะไรซะแล้ว เอิ้กๆๆๆ

*ขอบคุณนุ้ย  ความแสนซื่อของเธอเราชอบมาก...งุงิ  แต่เรื่องอื่นๆ ไม่ซื่อใช่ม๊า -0-

*ขอบคุณเดีย ที่คอยมานั่งกับเราตอนที่ฟ้าไม่มาโรงเรียน แล้ววาดรูปสวยๆ ให้ดู ขอบจ๊ายมั่ก ชอบจริงๆ นับถือในฝีมือแกจริงๆ เลยหวะ

*ขอบใจดิว ที่เปิดเพลงให้ฟังตามที่ขอไป ขอบคุณที่ไปเอาใบสมัครนอร์ทมาให้ด้วยน๊า

*ขอบใจไก่วิภา ที่ให้กระดาษ A4 กับกระดาษหัวจดหมาย เราในคาบพิมพ์ไฟฟ้า ซึ้งจริงๆ

*ขอบใจพี่แนน ทำไมไม่บอกเล้ยว่าเป็นบัดดี้เรา แหม...นั่งข้างตอนพิมพ์ดีดไทยก็ไม่พูดอะไรเลยนะ  กิ๊ฟสวยถูกใจมากๆ

*ขอบใจอุ้ย อิอิ บัดดี้เราเอง ของขวัญชิ้นเดียวในวันวาเลนไทน์ ก็คือป๊อปกี้รสสอเบอร์รี่ของอุ้ยนั้นแหล่ะ รักนะจุ๊บๆ

*ขอบคุณส้ม ส้มไม่มีไรให้เค้าเลย...มีแต่เค้าให้ส้มตลอด อิอิ แต่ก็ดีใจที่มีคนอยากได้รูปของเราที่ถ่าย  แต่ขอบคุณแล้วกัน จุ๊บๆ

*ขอบคุณเมย์จิน  เมิงไปส่งกุกลับบ้านตลอด กุละซาบซึ้งในน้ำใจเมิงล้ำเหลือ แต่วันนั้นเมิงเกือบทำกุนอนกลางซุปเปอร์ กุละกลัวจริงๆ

เพื่อนกุก็อยู่บัญชีอีกคนนะ...อ่า....

*ขอบคุณอ้อน...เมิงดีกับกุมากเลย เมิงชอบซื้อของมาให้กุ กุละปลื้ม วันนั้นแม่เมิงให้ซองกุมา 200 โหย กุซาบซึ้งจริงๆ เลยหวะ หวังว่าจบไปคงจะได้เห็นหน้างามๆ กันอีกนะ

 

แม่จ๋า บรรไดขั้นที่2 ผ่านไปแล้วใช่มั้ย?  แม่จะส่งลูกเรียนจบถึง ป.เอกใช่มั้ย?

 

ศ. ดร.<<<<คำนี้รอกุอยู่...

 

 

 

 

 

ว่าง...วันนี้จะพูดถึงประเดิน"ว่าง"กัน

 

ฉันว่างมาก ฉันเลยมานั่งเล่นคอมฯ  (อันนี้ไม่ประโยชน์)

 

ชีวิตอย่าปล่อยให้มันว่างจนเกินไป เพราะมันจะทำให้เราไม่มีอะไรทำ  (อันนี้เริ่มจะทำตัวให้มีประโยชน์)

 

ว่างปล่าวคือหัวใจ ที่พยายามอย่าคิดอะไรมาก  (อันนี้ดีต่อชีวิตมาก)

 

เลือกว่างอันไหน ชีวิตของเราเอง....

ถึง...ไอ้หรีดน้อยเพื่อนรัก

.....ถึงกุจะขับแกมาแค่ 3 ปีกว่า ถึงเวลาแล้วที่แกจะต้องไปรักษาตัวซักที...กุก็ไม่อยากจากแกหรอกหวะเพื่อน แต่แกไม่ไหว่จริงๆ รักนะรุเป่า...ตั้งแต่กุขี่หรีดมา ตอนกุอยู่ ม.1 ซึ่งแม่กุซื้อเป็นของขวัญให้เพราะกลัวว่ากุจะขับรถเร็ว(เกิน 40) แม่เลยตัดปัญหาด้วยการซื้อรถหรีดให้กุขับซะ ตอนนั้นเป็นรถหรีดสีม่วงเงาวับ...สติ๊กเกอร์หน้ารถเป็นรูปสแลมดั๊งกับเพื่อนมันอีกตัวโคตรเท่ห์ ขี่แถวบ้านโคตรแนวสาดเลย  รุ่นบุกเบิกหรีดเลยนะนั้น  แต่ก็ต้องขายมันไปตอน กุ อายุ 16 TT.TT  ขายปุ๊บซื้อคันใหม่ก็ยังเป็นหรีด สีทองอมเขียว(สีเก่าเป็นสีเขียว  เอามาทำใหม่เป็นสีทอง) โอ้...โคลงZX  เครื่อง หรีดธรรมดา แต่ก็แรงดีไม่มีตก ซ้อน 4 มาแล้ว...55+  แต่ตอนนี้  รับได้แต่กุคนเดียวซ้อน 2 ไม่ได้เลย  เซ้า...วัน ที่ 22/1/50  แกเข้าร้าน ช่างตีราคามา เกือบ 2000 บาท ค่ารักษาพยาบาล  หมดตูดกุเลย T.T  หวังว่าแกคงอยู่กัยกุนานๆ นะเพื่อนร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก...รักนะจุฟๆ

 

จาก...เจ้าของอันเป็นที่รัก

 

 

ช้านรักแกหวะ...

ถึงไอ้หรีดน้อย...ถึงกุจะเขเมิงแค่ไหน เมิงก็ไม่เคยบ่น(ลองบ่นดูเด่ะ กุจะเพ่นก่อนเลย)  หลังจากที่กุเอาเมิงไปซ่อมหมดไป 1870 แล้วละก็...เมิงเหมือนได้เกิดใหม่ แต่ถ้าล้างให้เอี่ยมๆ ก็คงแจ๋วมากมาย  แต่ยังไงก็โคตรดีขึ่นกว่าเดิม...ใครลองมาว่าหรีดกุ ดูเส่ะ แม่จะเชือดรายตัวเลย!!! 

โคตรรักเองเลย...