คำว่ารักในโลกใบนี้มีน้อยไปไหม
ความรักวันนี้มันหายไปไหน ...โอ้ โว้ววว
ถ้าหากว่ามีใครรู้...ช่วยบอกที
คนที่เค้ามีรักเค้าพบความรักที่ไหน
ถ้าฉันไปแล้วจะพบบ้างไหม ...โอ้ โว้ววว
ไม่อยากจะนอนเปลี่ยวเหงา...ไปอย่างนี้

ดึกแล้วคนมีรักเค้าคงคิดถึงกัน
แต่คนไม่มีรักไม่ได้คิดถึงใครซักวัน

อยากจะมีความรักเหมือนดังใครๆ
อยากจะเป็นคนรักของใครซักคน
คนที่ฉันรอ เธออยู่แห่งหนใด
จะมีใครบ้างมั๊ยที่ใจตรงกัน
และบังเอิญที่ฉันจะไปตรงใจ
ก่อนนอนทุกคืนได้แต่อธิฐาน...ให้เราได้พบกัน

คนที่ยิ้มให้ฉันเมื่อเช้าจะใช่เธอมั๊ย
ความรักจะหันมาพบกันไหม ...โอ้โว้ววว
เมื่อไหร่ทำไมต้องเหงาไปอย่างนี้

ดึกแล้วคนมีรักเค้าคงฝันถึงกัน
แต่คนไม่มีรักไม่เคยฝันถึงใครซักวัน

พอกันที...กับชีวิตที่อยุ่ไปวันๆ...แต่บางครั้งก็ไร้สาระ

 

พอกันที...กับคำว่าขี้เกียจ...แต่บางครั้งมันก็เหนื่อย

 

พอกันที...กับการรอ...แต่บางครั้งการรอนั้นก็มีความหมาย

 

พอกันที...กับคำว่ายอม...แต่บ้างครั้งก็เหนื่อยที่จะอธิบาย

 

พอกันที...กับการพ่ายแพ้...แต่บางครั้งคำว่าชนะก็ไม่สำคัญ

 

พอกันที...กับความหวัง...แต่บางครั้งความหวังก็ทำให้เรามีกำลังใจ

 

พอกันที...กับความเสียใจ...แต่บางครั้งความเสียใจก็เป็นบทเรียน

 

พอกันที...กับความน่าเบื่อ...แต่บางครั้งความน่าเบื่อก็เป็นสีสัน

 

พอกันที...กับความมักง่าย...แต่บางครั้งความมักง่ายพาไปสู่ความสำเร็จ

 

พอกันที...กับการตอแหล...แต่บางครั้งการตอแหลก็ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

 

พอกันที...กับการไม่ยอมรับความจริง...แต่บบางครั้งความจริงก็เป็นสิ่งน่าอาย

 

พอกันที...กับการไม่รักษาคำพูด...แต่บางครั้งก็สร้างความหวังให้กับใครบางคน

 

พอกันที...กับความรัก...แต่บางครั้งความรักก็เคยทำให้มีความสุข

 

พอกันที...กับการอยู่อย่างโดดเดี่ยว...แต่บางครั้งก็เติมใจที่จะอยู่อย่างโดดเดี่ยว

 

พอกันที...กับการใช้เงินอย่างไม่จำเป็น...แต่บางครั้งสิ่งที่ไม่จำเป็นก็สร้างความสุขเล็กๆ น้อยๆ

 

พอกันที...กับชีวิต...แต่บางครั้งการมีชีวิตของเราก็มีความหมายสำหรับคนที่เรารักแระรักเรา

 

 

 

 

รอยหยักในสมองของกุ มันมีไม่เยอะ  แต่มันก็มีค่าที่สุดในชีวิตของกุ

 

:maillo